Faire du ski en Super Besse !

Dziś z rana jak pamiętacie wybrałyśmy się na narty. O 7:30 była zaplanowana zbiórka pod Stade Universite, czyli na drugim końcu miasta. Dziewczyny miały ambitny plan dojścia tam piechtolotem, ale moje lenistwo je przekonało i wzięłyśmy tramwaj. Z resztą jakoś mało wygodnie mi było z butami narciarskimi w ręku. Dotarłyśmy takim sposobem szybko na miejsce. Justyna i Kinga stanęły w kolejce po sprzęt, a myśmy z Gosią zajęły miejsce w autobusie. Autobus napełniał się kolejnymi grupami Chińczyków, aż po 30 min czułam się jak w Chinach! Dojechalismy na miejsce, i okazało się, że przy plusowej i to bardzo temperaturze może utrzymać się śnieg. Okazało się rownież, że telewizja Auvergne, chce poznać ludzi wysiadających z busu. Wiecie, błyski fleszy, wywiady i te sprawy (cyt. Gosia). Ciekawe gdzie tylko można by te flesze i wywiady zobaczyć. Podzielili nas na grupy względem umiejętności i tak to mi i Gosi przypadł Thomas, który nie był instruktorem, ale znał teren. Taki teren master. Opisywać by tu można, co niemiara, ale załącze fotki, które zaprezentują stoki i widoczki. Jeździło mi się cuuudnie, zwłaszcza, że to pierwszy raz w tym sezonie i taka byłam wygłodniała. Ciekawe kiedy poczuję zakwasy w nogach?

Zdarzyły mi sie dziś także 3 zdarzenia. Jedno miłe, drugie niemiłe, a trzecie wkurzające ale generalnie do śmiechu. A więc:

Po pierwsze primo - zdarzenie wkurzające - jakiś kitajec po przerwie obiadowej podpierniczył mi jeden kijek. Zastanawiałam się, czy nie zauważył małymi oczkami, że to nie jego, czy chciał mieć trzy. Tylko po co mu trzy kijki?! Na szczęście pan pomocny instruktor odnalazł mój kijek w łapce owego zakręconego kolegi zza Uralu i moja równowaga została zachowana :)

Po drugie secundo - zdarzenie niemiłe - przy obdukcji moich nart, jaką to zawsze poczyniam po zakonczeniu zajęć na stoku odkryłam wyrwę w ślizgu przy krawędzi. Odkrycie tego zdarzenia spowodowało zapomnienie o radości jaką sprawiła mi jazda a dodatkowo wywołało furię. Ciekawe, czy koszt załatania to równowartość wyjazdu na nart? Tu należy zacytować Sz.P. Instruktora Zbyszka Sokalskiego: Jeśli wybeirasz się gdzieś z nartami, zawsze bierz też żelazko, pałeczki parafinowe, wosk, ostrzałkę do krawędzi (...).

Po trzecie tercundo (?) -zdarzenie miłe - wygrałam w losowaniu pomiędzy uczestnikami takie oto coś. Myślicie, że jest mi w tym do twarzy?

Błogiego lenistwa czas

W środę, to już nie pamiętam co robiłam. Siedziałam na uczelni do 17 - to jedyne co jest pewne. Czwartek minął również na zajęciach, z tym drobnym szczegółem, że popołudniowych zajęć nie było i mogliśmy się troszkę wyspać. Wieczorem firma Gaetana - kolesia, który załatwił nam mieszkanie, zorganizowała imprezę dla studentów międzynarodowych. W małej knajpce zebrało się gro ludzi i to nie tylko studentów international, lecz także naszych znajomych z certificats. Odkryliśmy, że rozluźnienie jakie daje poncz, działa bardzo dobrze na nasz poziom francuskiego. Narzuciliśmy sobie nakaz mówienia po francusku i wszystkim na około również. Gaetan był zdziwiony, że umiem się porozumieć w żabojadzkim języku :) Poznaliśmy trochę nowych ludzi. Najsympatyczniejszy okazał się nasz sąsiad zza granicy, na której obecnie tworzą sie korki, kolega z Krymu - Atem, albo Actem, bo nie zrozumiałam dokładnie. Mówił do nas powoli i korygował nasze błędy. On studiuje już tu 5 lat, więc wymiata. O 1:30, ku naszemu zdziwieniu, zamknęli pub i większość postanowiła przenieść się do dyskoteki Oxxo, ale myśmy byli już padnięci i widmo piątkowych zajęć o 8:30 nas przerażało. W piątek rano ciężko było wstać, ale jakże warto, bo pan prof. zrobił wykład o rodzajach wtyczek światłowodowych i generalnie o kabelkach itp itd. Pasjonujące. Pan prof. to praktyk z jakże nam znanej i przez wszystkich lubianej France Telecom :) Na przerwie obiadowej udało mi się strzelić 30 min drzemkę w domku, żeby wrócić na pasjonujące zajęcia. Oczywiście jak wszyscy mnie znają sama bym na bank nie wróciła, ale Kinga mnie wyciągnęła. Pan prof. - tym razem praktyk z Michelin, był bardzo zestresowany faktem prowadzenia wykładu. Zrobił nam cas (studium przypadku) o wulkanizacji opon. Udało nam się nawet zabrać głos. Większość cas chyba tu będzie o oponach, bo Clermont to siedziba główna Michelin. Nasz appartement jest vis-a-vis niej:) W piąteczek wieczorkiem obejrzeliśmy film. W sobotę z sameg rana (czytaj po 12) wybrałyśmy się w trójkę skorzystać z przecen. Trzeba mieć w końcu coś z tej Francji, a jak! Ceny były iście konkurencyjne, nawet do polskich sklepów, więc zakupiłam dwa sweterki i golfik. Popołudniu poszliśmy na zakupy jedzeniowe. No a dziś czytam cas'y ... o 18:30 idziemy do kościółka i tak miło na błogim lenistwie mija nam weekend. Jutro wypad na nartki. Wstać trzeba o 6... ale czego nie robi się dla pasji! Jutro zatem załącze foteczki z pierwszego w tym sezonie wypadu na narty :) Już nie mogę się doczekać :)

Truc i wszystko jasne!

Le truc to magiczne słowo Francuzów. Używają go w co trzecim zdaniu. Onetowy tłumacz podaje taką definicję owego słówka:

truc (Ectaco-Poland)
n, rodz. m sztuczka, chwyt, pewna rzecz [pot.], sposób [pot.], wagon platforma, wózek, trik

ling.pl zaś taki
truc [tryk] m sztuczka f; pot. coś, to coś, ten tego

Słowo przydatne dla obcokrajowca, bo jak widać zastąpić może każdy rzeczownik! Muszę jeszcze tylko znaleźć jeszcze takowy wyraz zastępujący każdy czasownik i Francja będzie moja!

Drugie co mnie tu dziwi i drażni i nie potrafię tego wyjaśnić to brak sklepów nocnych. Wszystko zamykają o 19:30 i jak nie pomyślisz wcześniej o zakupach to jesteś w kropce. Zastanawia mnie, czy tak jest w całej Francji, czy tylko w naszym p'tit Clermontowie.

Kolejna rzecz to brak zieleni i specjalne punkty przeznaczone na spacerki z psem. Nie zmienia to faktu, że na ulicach pełno psich niespodzianek! Wczoraj to to miasto śmierdziało strasznie. Nie wiem czy po imprezach pijani ludzie załatwiają swoje potrzeby na ulicy, czy kurcze wywaliła kanalizacja.

Dziś szukałyśmy z Kingą drogerii, żeby kupić zmywacz do paznokci. Niestety takiego przybytku dobroci to tu nie ustrzeżesz. Fakt, że jest tuż obok nas sklep, który sprzedaje chyba kosmetyki, ale ja myślę, że to przykrywka do jakiegoś czarnego interesu. Całymi dniami siedzą tam bowiem Murzyni w dredach i oglądają tv, więc tam chyba tylko po gandzię można wstąpić.

Każdy dzień przynosi nowość :)

Jak to koleżanka Menda przepowiedziała troche mniej już mam czasu na codzienne pisanie. Ale postaram się nadrobić te drobne zaległości :)

Weekend upłynął pod znakiem spania!Obudziłam się w sobotę o godzinie 12:17 i postanowiłam się ogarnąć. Smutno mi się zrobiło gdy pomyślałam, ze Kinga wstała jakieś 5h wcześniej. No ale takie są uroki studiowania tu - zajęcia w soboty też sie zdarzają, co znowu potwierdza słowa Madame D. W planie mieliśmy wyjście na lodowisko o 14, bo dzień wcześniej poznaliśmy amerykankę polskiego pochodzenia, która nam taki plan przedstawiła. Jako, że ja za łyżwami nie przepadam i jak się złożyło Tomasz też nie,to trochę plan zmodyfikowaliśmy. Gosia i Justyna poszły na to lodowisko, a myśmy postanowili przejechać się z nimi tramwajem w tamtym kierunku i przy okazji połazić po zagłębiu centrów handlowych. Wskoczyliśmy do Decathlona licząc, że będzie taniej niż w Polsce i w sumie w dużej mierze się sprawdziło nasze przekonanie, ale i tak postanowiliśmy nie wydawać teraz za dużo kasy. Poza tym był tam tłum ludzi, gdyż jest to sezon "soldes" lub jak kto woli "2eme demarque". Weszliśmy zatem do Leclerca. Oczywiscie tandem ja i Tomek z góry skazany jest na niepowodzenie w łatwym dotarciu do celu, więc zanim udało nam się znaleźć wejscie to zrobiliśmy kółko wokół tego molocha. Tomek zaraz po wejsciu rzekł "Teraz już wiem czemu to jest grand distribution"! Odległości miedzy półkami były iście porażające. Jako, że nie mieliśmy 1euro w monecie na wózek to postanowiliśmy zrobić małe zakupy. Z resztą własciwie niczego nam nie brakowało. Poszliśmy pod lodowisko zgarnąć dziewczyny, ale one się chyba tak rozpędziły, że nie mogły wyhamować, bo długo nie wychodziły. W międzyczasie wyszła Julia - nasza wcześniej poznana Polko-Amerykanka z koleżanką, jak się okazało Polką, Pauliną. Umówiliśmy się z rodaczkami na wieczorną imprezę. Trochę odpoczęliśmy i na 22 udałyśmy się do centrum. Tomek w tym czasie sprowadził kumpli i napili się tego z czego Polska słynie:) Imprezki podzieliły się na damskie i męskie, aby potem spotkać się w knajpie o ciekawej nazwie "Boca Chiquita". Ponoć po hiszpańsku to coś znaczy. Knajpka to mała, ale w miarę przyjemna. Najnieprzyjemniejsze były tam ceny, bo my ciągle mamy nawyk przeliczania na złotówki...Trochę potańczyliśmy, trochę piwka wypiliśmy i ok 3 zebraliśmy się do domciu. Tomek został do 6,a co tam robił to tefo nawet diabeł nie wie :P
W niedzielę odsypialiśmy i w sumie nic nie zrobiliśmy konstruktywnego, no może oprócz spacerku po centrum i parku.

Już w zasadzie lepiej się tu czujemy, bo troche więcej ludzi się zna. Nawet czasem spotykamy znajome twarze na ulicach, ale to dlatego, że to Clermont to takie małe miasteczko, gdzieś wielkości Gliwic.
W poniedziałek zaczęliśmy nasze Certificats, czyli kluczowe przedmioty tego roku. Nasz ERP trochę nie spełnia naszych oczekiwań. Wprawdzie rozumiem co prowadzący mówi, ale mówi o rzeczach trywialnych, więc jest nudno.

No to mamy weekend :)

Wczoraj po teście z francuskiego zaczęliśmy weekend! Po tym teście ogarnęła mnie wielka śmiechawa i zaczęło mnie nosić, żeby się gdzieś ruszyć. Stanęło na tym, że zjedliśmy coś w pokojach a potem poszlismy na miasto. Zupełnie przypadkiem odkryliśmy jego nową częsć, taką gdzie to więcej cywilizacji jest. Pierwszą restauracją francuską do której wstąpiliśmy był jakże wytworny i nikomu pewnie nie znany McDonald! :) Zaczeło padać i poszliśmy do domu...chyba tu zdziadzieję, jeśli w ten weekend nie znajdziemy jakiejś imprezowni!

Mój pokoik

Środa w środę

Środa środę spędziła w łóżeczku, gdyż znowu odezwały się zatoki. Oczywiście jako że nie poszłam, to na moje nieszczęście, była dziś praca w grupach nad casem. Na moje szczęście Justyna mnie zapisała do grupy i wzięła mi notatki. Generalnie ogromne dzięki dla Gosi i Justyny, bo wczoraj się o mnie zatroszczyły przynosząc mi leki, a dziś przynosząc papierzyska. Ciekawe notabene jak ta nasza współpraca z francuzami będzie się układać, bo ponoć oni mają jakiś inny system myślenia nad case'ami. Pożyjemy zobaczymy. Na razie martwię się o to, czy przyjdzie tu pani sprzątaczka, bo dwa razy w tygodniu sprząta nasze chambres, a ja wyglądam dziś jak dziecko z 4 świata..

Dzień drugi

Najgorszy byl dzisiejszy dzien, bo mielismy zajecia pt "Debriefing stages" czyli opisywanie co robilismy itp itd. Przypisali nas do grup,gdzie sa sami francuzi i leca z tym francuskim expresowo! Troche nas to zmartwilo,ze kazali nam isc na zajecia po francusku, no i poszlismy do biura wspolpracy zapytac, co z nasza sciezka angielska. Okazalo sie ze sciezke angielska wybrala tylko nasza trojka , chinczyk i brazylijczyk. Zasugerowali nam zatem,zebysmy chodzili na zajecia po francusku. No coz, nie ma to jak deep water from begining ! Jeszcze w naszej skrzynce, bo kazdy student ma tu skrzynke pocztowa na uczelni, znalezlismy 20 stronicowy case do rozwiazanie niebawem.

Zajęcia...

Poniedzialek to byl dzien wyzwan, bo czekalo nas zalatwienie spraw na uczelni. Wstalismy z rana, bo zajecia tu zaczynaja sie o 8:30. Na szczescie na uczelnie mamy 5 min, wiec mozna sie wyspac. No i z rana udalismy sie do biura wspolpracy z zagranica, gdzie juz nam powiedzieli co trzeba zalatwic no i pokazali cala uczelnie. Od 12-14 jest tu lunch time, wiec nic sie nie zalatwi. Zjedlismy jakis obiadek szybki i juz na 14:30 mielismy spotkanie dla calego ostatniego roku. Oczywiscie po francusku! cale 2,5 h! znowu zrozumielismy (my w trojke, bo dwojka moze wiecej) jakies 30% calosci. Pan ze tak go nazwijmy Dziekan mowil o tym co nas czeka w tym roku itp itd. Dowiedzielismy sie jaki mamy plan zajec i ze raport stazowy mamy oddac do konca stycznia. sic! :( A jeszcze w przerwie na lunch udalo nam sie otworzyc konto bankowe - jest ono konieczne,zeby dostac dofinansowanie od panstwa do mieszkania. To nawet poszlo sprawnie i nawet nas zrozumiano.

Pierwszy weekend

Przyjechalismy w sobote w miare punktualnie, z tymi przesiadkami to bylo troche ciezko, bo przesiadalismy sie w Strasburgu nad ranem. Wiesz,szukanie walizek i miejsca, no ale jakos poszlo. Troche gorzej bylo w Lionie, bo tam trzeba bylo jeszcze odebrac karte pokladowa. Ale udalo sie nam walnac walizki do kolejnego autobusu i jakos sie dogadac z Portugalczykami, bo to juz byl portugalski Eurolines. Tu w Clermont-Ferrand odebral nasz juz ten koles, ktory zalatwil nam mieszkanie i przywiozl nas do naszego 'akademika'. Pokoiki sa male,ale przytulne i w sumie jest w nich wszystko co trzeba. No moze oprocz przedluzaczy, ale to nabedziemy jak tylko uda nam sie dojechac do LeClerck'a. Wysle zdjecia pokoi jak tylko je wezme i tego naszego akademika, choc to raczej wyglada jak taka mala kamienica. Nie jestesmy wszyscy kolo siebie,bo niektorzy maja inne wejscia,no ale najdalej mamy do siebie 30 sekund. W niedziele zrobilismy sobie spacer po miasteczku, akurat byla ladna pogoda, bardzo slonecznie i okolo 12stopni. Miasteczko nie jest wielkie,ale ma swoj urok. Wieczorem poszlismy do kosciola, i tam nawet piate przez dziesiate udalo sie nam zrozumiec o czym ksiadz mowi. Wieczorami juz jest zimno,wiec szybko udalismy sie do domciu.